Bewoners kunnen het zelf

In de collegeberichten zat het volgende stukje.

Leefbaarheidsinitiatief verkeersaanpassing Van Egmondkade

Om de verkeerssituatie veiliger te maken, wordt de aansluiting van de Van Egmondkade op het Plein van Berlage aangepast. Ouders van kinderen van de nabijgelegen Ludgerschool hebben hiertoe het initiatief genomen, dat breed wordt ondersteund door buurtbewoners. Voor de financiering is een beroep gedaan op het Leefbaarheidsbudget.

Het verzoek is door het college gehonoreerd, omdat het voldoet aan de criteria voor leefbaarheidsinitiatieven en er binnen de gemeente voor deze verkeersaanpassing geen geld is gereserveerd. Het college besluit over leefbaarheidsinitiatieven die meer dan € 50.000,- kosten; deze herinrichting kost ongeveer € 57.000,- (exclusief BTW).

De reden dat hier mijn oog op viel was dat dit alles in zich had van mensen in een buurt die met elkaar tot de conclusie komen dat de verkeerssituatie veiliger moet. Vervolgens  maken ze een plan en zorgen ze voor draagvlak. Met het plan onder de arm komen ze bij de gemeente uit die daarvoor een leefbaarheidsbudget heeft. De bewoners hebben zichzelf geholpen en zo hoort het in mijn ogen te gaan.

Het probleem van vervuiling van de buurt zou ook zo aangepakt moeten worden. De bewoners constateren met elkaar dat het vervuild. Ze besluiten regelmatig met elkaar gebieden schoon te houden. Voor de nodige gereedschappen vragen ze geld uit het leefbaarheidsbudget aan. De gemeente honoreert dit. Nu zult u zeggen dat de gemeente dit moet doen. Misschien wel, maar we kiezen met elkaar voor andere zaken. Bomen die we willen laten staan maar wel parkeervakken omhoog duwen kosten veel geld. Zoals iedereen weet kan je een euro maar een keer uitgeven. Of we moeten met elkaar veel meer belasting gaan betalen. Het kan links of rechtsom. Uiteindelijk denk ik dat de oplossing is dat we meer zaken in onze omgeving zelf gaan regelen met steun van de overheid.