Een stukje van Leefbaar

Het is moeilijk toegeven dat je bent uitgewerkt. De laatsten van Leefbaar Utrecht lukt het maar niet. In een vertwijfelde poging werd opeens de naam veranderd in STADSPARTIJ. Kennelijk om aan te geven dat de Leefbaren zich verder wilden terugtrekken in de stad.

Een boek vol stront en vooral naar elkaar markeerde een periode die zeker  iets goeds had opgeleverd namelijk het bewust zijn dat de politiek in de samenleving moest staan. Geen Stijl maakte nog een afscheidsreportage tijdens een jubileum van de leefbaren. Opeens zag aanvoerder Oldenborgh het licht weer. De coalitie ging onderuit op de nieuwe invalsweg die Groen Links niet wenste vanwege electorale angst. Oldenborg zag zijn kans schoon en riep dat de Spoorlaan weer terug was. Hij wist wel beter, want de nieuwe invalsweg heeft een andere functie namelijk aansluiting op de verdeelring. Terwijl de spoorlaan moest dienen om autoverkeer van de A2 naar het centrum te krijgen. Een buitenkansje voor Oldenborgh want tegenstanders begonnen te morrelen. Eigenlijk pakte Vincent de leunstoel en deed nog geen eens meer moeite om zich te verdiepen in het feitelijke plan.  Wat hem betreft kan het afgedaan worden met twee mantra’s namelijk Tegen de Spoorlaan zijn en tegen groei van de stad. Leuk, je zou maar kind zijn en dicht bij je vader willen wonen. Die kans geeft Oldenborg dus niet.

Het leek wat hem betreft wel vanzelf te gaan want de tegenstanders verenigden zich. Althans de meeste want na aanpassingen in het ALU trokken  toch een aantal actiegroepen zich terug in de schaduw van de stad.

Er werd een referendum aangevraagd door het platform en 1656 handtekeningen werden opgehaald bij mensen die het besten met de stad voor hebben. Ik ben wel benieuwd of daar mensen tussen zitten die oplossingen hebben  voor het groeiend autobezit en de kans dat we als we niets doen moeten stoppen met bouwen. Geen huizen meer in Leidsche rijn en het stationsgebied verpauperd. Leefbaar Utrecht , SP en Groen links gilden het hardst met de actievoerders mee om hun gunst te veroveren. Een beetje vreemd van Groen Links want welke partij was het ook weer die extra maatregelen wilden in Utrecht West? Kortom, die als vader aan de wieg van het vorige ALU had gestaan. Toen het kind bevallen was, had de vader (Groen Links dus) in de wieg gekeken en was hard weggerend. Vanaf die tijd greep vader elke gelegenheid aan om te roepen dat het zijn kind niet was.

Met een grijns zag de Stadspartij-leider het debat over het referendum ontvouwen. Hij kon niet verliezen want als het referendum door zou gaan hoopte hij op veel actie en opschudding waar hij veel graantjes van mee kon plukken. En bij het niet doorgaan van het referendum zou hij prachtige krokodillentranen kunnen huilen. De nabrander van het debat was voor de SP die slecht geacteerd de zaal verliet. Een tegenvaller voor Vincent die met open mond het tafereeltje had bekeken. Links en rechts van hem zaten nou geen grote toneelspelers dus hij moest het heft zelf in handen nemen. Een column moet de aanjager worden. Verwijten aan de coalitie onvoldoende dossierkennis te hebben was in ieder geval het eerste waar hij over kon beginnen. Vergat wijselijk de inhoud van het door de raad opgevraagde advies te noemen als argument van de tegenstanders van dit referendum. Ook D66 was even lastig aangezien die tegen de inhoud van dit referendum zijn. Ze stemde wel voor omdat ze altijd voor welk referendum dan zijn hoe slecht ook.

Meneer Oldenborgh vindt dat haast in de ALU-zaak niet geboden is. Kennelijk gaat hij er vanuit dat hij 2015 als partij niet meer gaat meemaken.  Tevens heeft de fractieleider niets met de mensen die hem voor vier jaar het mandaat hebben gegeven om te handelen. Nooit heeft hij zich echt druk gemaakt om het tempo van het ALU maar nu probeert hij erop te wijzen dat drie maanden vertraging niets zal uitmaken. Vincent vergeet erbij te vertellen dat als de Stadspartij een wederopstanding gaat door maken een nieuwe coalitie opnieuw naar het ALU2009 moet gaan kijken. Ter geruststelling, de meeste maatregelen uit ALU2008 blijven bestaan aangezien die voorkomen in het Nationaal samenwerkingsplan luchtkwaliteit.  Dat zal betekenen dat er nog meer vertraging gaat ontstaan en een stadspartij kan echt geen landelijke verordeningen betreft bouwprocedures veranderen. Dan weet iedereen dat vier jaar voor uitvoering van zaken wel erg krap zijn.

Arrogant is het om te doen of jouw dossierkennis het beste is. Misschien is dat ook wel zo in  de persoon van Oldenborg maar dan gebruikt hij het in ieder geval niet volledig. Behalve stoppen met groei en het meedeinen op de golven van DE KRACHT VAN UTRECHT heeft de stadspartij nog niets gedaan wat op een oplossing lijkt voor het gezondheids – en  bereikbaarheidsvraagstuk. Wanneer gaat de trotse leider van Leefbaar vertellen dat hij wil dat per werkdag 17.000 inwoners van Utrecht hun auto moeten laten staan? Ja, in de spits, aangezien de spits tegenwoordig van 7 tot 11 uur is en ’s middags van 15.00 uur tot 19.00 uur is betekent dat gewoon de hele dag.

U leest het goed, tegenstanders van de ALU willen dat dagelijks 17.000 Utrechtse autobezitters niet meer aan het verkeer deelnemen. Haastig wordt dan gezegd dat het niet dagelijks dezelfden hoeven te zijn. Weer een ingewikkeld systeem erbij, nog meer ambtenaren die dat moeten gaan regelen en daar staat een Stadspartij achter die moeite heeft met de groei van het ambtenarenkorps. Maar het mooiste komt nog. Het theaterstukje wat Vincent opvoert namelijk een papier wat volgens het onderschrift de referendumverordening is te verscheuren voor een afgeschreven oude dieselloc die in de termen van Oldenborg te blijven je van niets naar nergens brengt. Het lijkt symbolisch voor de stadspartij.  De theaterkenners zijn dus inmiddels de Leefbaren ook ontvlucht want die hadden toch een ander advies kunnen geven om de concurrent SP met nog leuker theater af te troeven.  In mijn ogen symboliseert deze OUD MET OUD foto de krampachtigheid waar deze leefbaren willen terugkomen. Gelukkig zien we op de achtergrond het nieuwe station Zuilen dat voor mij aangeeft dat we vooruit moeten gaan. 

Meneer Oldenborg is trots op het feit dat hij volksvertegenwoordiger is in een stad waar mensen gezond en veilig kunnen wonen, werken en recreëren. Heel opvallend is dat daar geen haar verschil in zit met het standpunt van de PvdA.